غزل 4 [ صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را ] 1 صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را * كه سر به كوه و بيابان تو داده‌اى ما را 2 شكرفروش كه عمرش دراز باد چرا * تفقدى نكند طوطى شكرخا را 3 غرور حسنت اجازت مگر نداد اى گل * كه پرسشى نكنى عندليب شيدا را 4 به خلق و لطف توان كرد صيد اهل نظر * به بند و دام نگيرند مرغ دانا را 5 ندانم از چه سبب رنگ آشنايى نيست * سهىقدان سيه‌چشم ماه سيما را 6 چو با حبيب نشينى و باده‌پيمايى * به ياد دار محبّان بادپيما را 7 جز اين قَدَر نتوان گفت در جمال تو عيب * كه وضع مهر و وفا نيست روى زيبا را 8 در آسمان نه عجب گر به گفته‌ى حافظ * سرود زهره به رقص آورد مسيحا را